خدا حافظ دلِ دردانهیِ من ، شرابِ کهنهیِ میخانهیِ من
خواستیم کوچکی کنیم
اما دنیا آنقدر بزرگ شد
که بذرهایش را از یاد برد
ما رفتیم
جایِ شما خالی نباشد